When tranny becomes law, rebellion is a right. 

- Simon Bolivar, El Libertador

Küfeli ve Muaviye'nin hikayesi

Vakti zamanında Ali bin Ebu Talip'in yönetimindeki Küfe'de yaşayan bir adamın yolu Muaviye bin Ebu Süfyan'ın yönetimi altındaki Şam'a düşer. Şam pazarında gezerken bir Şamlı yanına yaklaşır ve Küfelinin devesini işaret ederek ona ''Ver o dişi deveyi bana.'' der. Tartışma büyür. Küfeli ''Bu deve benimdir, üstelik dişi değildir, erkektir der.''. Anlaşamazlar, iş Muaviye'ye kadar gider. Halk meydana toplanmış, Muaviye iki tarafı da dinledikten sonra kararını vermiştir. ''Bu dişi deve Şamlınındır.'' Sonra meydana dönüp toplananlara da sormuş, ''Ey cemaat bu dişi deve kimindir?''. Cemaat hep bir ağızdan, ''Şamlınındır.'' diye bağırmış. Küfeli bir hayli şaşkın, devesinin arkasından bakakalırken, Muaviye Küfeliyi yanına çağırmış. ''Ey Küfeli, dinle! Sen de ben de biliyoruz ki, bu deve dişi değil erkektir ve senindir. Ama sen Küfe'ye dönünce gördüklerini Ali'ye anlat ve de ki: ''Ey Ali, Muaviye'nin dişi deveyi erkekten ayırt edemeyen ve o ne derse evet diyen 10 bin adamı var, ayağını denk al''.''

Nedendir bilmem, bu hikaye bana çok yakın zamanların çok tanıdık insanlarını hatırlatır...

Mavi Mürekkep ve Kırmızı Mürekkep

''In an old joke from the defunct German Democratic Republic, a German worker gets a job in Siberia; aware of how all mail will be read by censors, he tells his friends: “Let’s establish a code: if a letter you will get from me is written in ordinary blue ink, it is true; if it is written in red ink, it is false.” After a month, his friends get the first letter, written in blue ink: “Everything is wonderful here: stores are full, food is abundant, apartments are large and properly heated, movie theaters show films from the West, there are many beautiful girls ready for an affair—the only thing unavailable is red ink.” 

Slavoj Zizek 'in Zizek's Jokes (tr. Zizek'ten Nükteler) kitabından sevdiğim bir anekdot. 

...

“Gerçekte kimse bilmiyor ölümün ne olduğunu, insana verilen en büyük iyiliktir belki ölüm; ama en büyük kötülükmüş gibi korkuluyor ondan.”

-Socrates